ROCÍO MOLINA
Sevilla
Variaciones de Lo Inefable
2010ean Dantza Sari Nazionala
Veneziako Bienaleko Dantzaren Zilarrezko Lehoia 2022
Arte Ederretako Merezimenduaren Urrezko Domina 2022
Bada lurralde txiki bat, edo agian une bat, non sortze-ekintza bertakoa, garbia eta basatia den. Non gogoa ez zen galdetzen hasi, ez egoa beldurtzen, ez sorbaldetan egokitzeko itxaropena. Denbora libre bat, kikildua etxekotua ez izateagatik, pultsioa besterik ez izateagatik, izenik gabeko energia, dramaturgia korapilo hutsarekin, komunio paganoa gorputzez gorputz, zinik gabeko dantza. Rocío Molinak taupada hau hartzen du eta bere hauskortasunaz jabeturik publikoarekin partekatzen du, oihalaren atzean tailerrari begiratzeko eta bilaketa artistikoaren prozesualaren partaide izateko. Impulsos topaketa paregabeak dira, orainaz hornituak, inprobisazioa eta ikerketa zeharkatzen dituztenak. Mota guztietako espazio eszeniko edo berezietan hedatzen dira, eta bertan ikuslea desegin eta bidelaguna sortzen da. Manifestazio delikatu hori, sortu berria den pultsu izateko eskaintza hau gordetzen duten lekuak.
Dantza: Rocío Molina
Konpas: Jose Manuel Ramos ‘Oruco’
Soinua: Javier Álvarez
Koordinazio Teknikoa: Carmen Mori
Argiztapena: Rafael Gómez
Produkzio Zuzendaritza: El Mandaito Producciones S.L.
Koreografo eta dantzari ikonoklasta, Rocío Molinak berezko hizkuntza sortu du, bere esentziak errespetatzen dituen eta abangoardiei besarkatzen zaien flamenko baten tradizio berrasmatuan oinarritua. Parisko Chaillot-eko Antzerki Nazionaleko artista elkartua, 2015eko Max Saria, 2022ko “Léonide Massine” Dantzaren Positano Saria, 2023ko Talia Saria… Molina nazioartean proiekzio handiena duen artista espainiarretako bat da.
2010ean Dantza Sari Nazionala
Veneziako Bienaleko Dantzaren Zilarrezko Lehoia 2022
Arte Ederretako Merezimenduaren Urrezko Domina 2022
Bada lurralde txiki bat, edo agian une bat, non sortze-ekintza bertakoa, garbia eta basatia den. Non gogoa ez zen galdetzen hasi, ez egoa beldurtzen, ez sorbaldetan egokitzeko itxaropena. Denbora libre bat, kikildua etxekotua ez izateagatik, pultsioa besterik ez izateagatik, izenik gabeko energia, dramaturgia korapilo hutsarekin, komunio paganoa gorputzez gorputz, zinik gabeko dantza. Rocío Molinak taupada hau hartzen du eta bere hauskortasunaz jabeturik publikoarekin partekatzen du, oihalaren atzean tailerrari begiratzeko eta bilaketa artistikoaren prozesualaren partaide izateko. Impulsos topaketa paregabeak dira, orainaz hornituak, inprobisazioa eta ikerketa zeharkatzen dituztenak. Mota guztietako espazio eszeniko edo berezietan hedatzen dira, eta bertan ikuslea desegin eta bidelaguna sortzen da. Manifestazio delikatu hori, sortu berria den pultsu izateko eskaintza hau gordetzen duten lekuak.
Dantza: Rocío Molina
Konpas: Jose Manuel Ramos ‘Oruco’
Soinua: Javier Álvarez
Koordinazio Teknikoa: Carmen Mori
Argiztapena: Rafael Gómez
Produkzio Zuzendaritza: El Mandaito Producciones S.L.
Koreografo eta dantzari ikonoklasta, Rocío Molinak berezko hizkuntza sortu du, bere esentziak errespetatzen dituen eta abangoardiei besarkatzen zaien flamenko baten tradizio berrasmatuan oinarritua. Parisko Chaillot-eko Antzerki Nazionaleko artista elkartua, 2015eko Max Saria, 2022ko “Léonide Massine” Dantzaren Positano Saria, 2023ko Talia Saria… Molina nazioartean proiekzio handiena duen artista espainiarretako bat da.